Już nie muszę się naprawiać, żeby istnieć
Post dla tych, którzy czują, że ciągle trzeba coś jeszcze… Znam osoby, które mają w sobie autentyczne dary. Potrafią uzdrawiać, prowadzić, widzieć głębiej. Tworzą światło. Są opiekunami pól. Są kanałami duszy. A mimo to…ciągle czują, że jeszcze nie są gotowe. Jeszcze trzeba coś przepracować. Jeszcze nie teraz. Jeszcze nie można się pokazać. Jeszcze nie można zacząć. Bo przecież coś jeszcze jest do uzdrowienia, prawda? To program, który zna bardzo wiele Dusz – program wiecznego uzdrawiania siebie jako warunku istnienia. 🎭 „Nie mogę zacząć, bo najpierw muszę przepracować…” 🧩 „Coś we mnie jeszcze niegotowe, czuję to.” ⏳ „Jeszcze nie jestem tą wersją siebie, którą chciałabym / chciałbym być.” 🪞 „Wciąż coś poprawiam, ale to dobrze, bo się rozwijam…” Ale czasem to nie rozwój. Czasem to cykl nieskończonego czekania na siebie. A czasem to subtelna duchowa pułapka... Jak coś mnie nie boli, to może nie idę w stronę światła? Jak nic się nie rozkleja – to może się zatrzymałam / zatrzymałem? Jak...